Christian Löffler

Ponowny powrót po dłuższej przerwie. Mam nadzieje, że wielki... A przynajmniej ciekawy...
Dziś dwie propozycje, które chodziły za mną przynajmniej od dwóch tygodni. Moim zdaniem warto było czekać.

Te dwie propozycje, to EP'ki Christiana Löffler'a, niemieckiego producenta, o którym nie wiem zupełnie nic. Chyba tylko tyle że jest młody i ma niesamowity talent. Ciężko w jakikolwiek sposób opisać jego muzykę. Jeśli już muszę to uczynić, to określiłbym ja jako hipnotyzujący deep house rozcieńczony sporą ilością dub'owego techno i ambinentowej przestrzeni. Naprawdę nie wiem co o tej muzyce więcej powiedzieć. Jak dla mnie wymyka się ona wszelkim podziałom czy jednoznacznym klasyfikacjom. Czysty geniusz...

Christian Loffler- Raise EP

Christian Loffler- Heights EP

Jeśli ktoś ma jakiekolwiek wątpliwości:

Atheus- Soundscapes and Drones

Po Sylwestrowych szaleństwach przyszedł czas na wyciszenie i seans relaksacyjny. Idealnie nadaje się do tego dzisiejsza propozycja muzyczna.

Atheus- Soundscapes and Drones

A jest nią najnowsza produkcja Atheusa pt. Soundscapes and Drones, która ukazała się sumptem szwedzkiego labelu Ghost Sound. Jaka jest ta płyta?? Dokładnie taka jak wskazuje jej tytuł i okładka z tym że 100 razy lepsza. Serge Collin serwuje nam ponad godzinną ucztę wyśmienitego ambientu, drone'u i dub-techno (tego chyba jest akurat najmniej), tworząc nieprawdopodobne, nieskończone wręcz przestrzenie. Jeżeli ktoś, kto potrafi stworzyć nicość, to z całą pewnością jest nim Atheus. Ta płyta to bezkres i święty spokój, którego dawno w muzyce nie odnalazłem. Szkoda, że nie miałem tej płyty przy sobie podczas wypadu w Bieszczady. Myslę, że słuchanie tego albumu wśród ośnieżonych szczytów i połonin byłoby przeżyciem wręcz mistycznym. Jednak pomimo tego, że przesłuchuję Soundscapes and Drones w betonowej dżungli, na nienajlepszym nagłośnieniu i w dodatku ze świszczącym niemiłosiernie laptopem w tle (wentylator mi szwankuje), to odbiór jest i tak doskonały. Tego typu produkcje bronią się same...

Niniejszym czas oficjalnie rozpocząć rok 2010. Oby był muzycznie przynajmniej tak samo dobry jak poprzedni.

Bibio- Ambivalence Avenue

Jeśli ktoś zapytałby mnie co ciekawego w muzyce wydarzyło się w ubiegłym, 2008 roku, to od razu i jednym tchem wymieniłbym dwa albumy- Fleet Foxes grupy o tej samej nazwie i płytę Bon Iver pt. For Emma, Forever Ago. Dodać jeszcze mógłbym znakomite albumy Metaform, Flying Lotus'a i Quiet Village. Ale najważniejsze są dwa pierwsze...

Co je łączy? Z pewnością stylistyka, w której są utrzymane. Zarówno Fleet Foxes jak i Bon Iver to przedstawiciele nurtu folk, i jakbyśmy to w Polsce nazwali piosenki poetyckiej które w ubiegłym roku święcił triumfy. Wszystko musiało być folkowe (ale nie w tym polskim znaczeniu, czyli przaśne), więc momentami rzygać się chciało. Nawet nudna Clara Hill pozowała na gwiazdę folk. I coś pękło...

Od początku 2009 roku słyszałem o nurcie folk raptem kilka razy i raczej nie zapowiada się na to, aby aby ktoś powtórzył ubiegłoroczny sukces Fleet Foxes i Bon Iver (pierwsza 10 najczęściej słuchanych nowych wykonawców w serwisie Lastfm). No chyba tylko Bibio na to stać...

Bibio- Ambivalence Avenue

Bibio to brytyjski muzyk i producent Stephen Wilkinson, który ma na swoim koncie już cztery LP. Ja mam zaszczyt zaproponować Wam trzeci album w jego dorobku czyli Ambivalence Avenue, który został wydany sumptem legendarnego labelu Warp.

Jeśli szukacie połączenia dobrego folku z muzyką tworzoną przez Flying Lotus'a to dobrze trafiliście (niestety nie mogę być na dzisiejszym występie tego ostatniego...) Zakochałem się w tym albumie do pierwszego dźwięku, a to przez jego kojące ciepło, genialne partie wokalne (w każdym kawałku inne) i żonglowanie stylistykami, które prowadzi wręcz do stworzenia muzycznego kolażu (ta płyta wpasuje się idealnie w spacer po pełnych słońca jesiennych plantach). Jest na tej płycie wspomniany już folk, jest znakomity instrumentalny hip-hop (w tym miejscu małe wtrącenie. Nie uważacie, że w tym roku festiwal Tauron Nowa Muzyka powinien nosić nazwę Tauron Nowy Hip-Hop??) ambient i trochę IDM,u. Jednym słowem prawdziwy eklektyzm, który cenię w muzyce chyba bardziej niż cokolwiek innego.

Ta płyta to z pewnością jedno z największych odkryć tego roku i zarazem mój osobisty faworyt do miana płyty roku w kategorii inne (niż minimal, deep/tech/ house i tym podobne).

Pozycja obowiązkowa.

P.S. Jutro ruszam na miesiąc do Budapesztu. Dostęp do internetu będę mieć dosyć mocno utrudniony więc posty będą pojawiać się znacznie rzadziej (tak jakby ostatnio pojawiały się często...). Już mam upatrzoną pierwszą imprezę w stolicy Węgier- Kromestar 5 września w klubie Diesel. Zobaczymy.

Sven Weisemann- XINE Zero

Założę się, że macie czasem tak, że słuchając miksu lub setu, jeden kawałek nań się składający, spodoba Wam się tak nieprawdopodobnie, że zrobilibyście/zrobiłybyście naprawdę wiele, aby tylko go zdobyć. Ja mam tak bardzo, bardzo często a ostatni raz było to przy okazji przesłuchiwania przezajebistego miksu Sven'a Weisemann'a pt. #119/N°28 ( Part 1/ Part 2) stworzonego dla labelu Groove. I to już na samym początku jego odsłuchu, bo zakochałem w drugim utworze tego miksu...

Z tracklisty wynikało, że tym drugim kawałkiem jest kompozycja samego Sven'a Weisemann'a pt. Xine Zero. To powolnie rozkręcający się, przepiękny, trwający 12 minut utwór. Jest w nim chyba wszystko. Mocny bas, głębokie pianinko, subtelna gitara i ledwie słyszalne smyczki. Przestrzeń, którą tworzy Sven w tym utworze wprost zapiera dech w piersiach. I jak to nie rozpocząć poszukiwań... Szukałem kilka tygodni temu, ale wtedy Jeszce singiel Xine Zero nie był nigdzie dostępny, ale wczoraj... W końcu się udało!!!

Sven Weisemann- XINE Zero

I to jak! Na najnowszym singlu Sven'a Weisemann'a znajdują się trzy utwory: wspomniany wcześniej, Xine Zero a oprócz niego Xine Light i Xine Rising (równie znakomity co Zero). Singiel ten został wydany nakładem Wondering, czyli sublebelu wytwórni Mojuba i jest zapowiedzią... debiutanckiego albumu Sven'a, który powinien ukazać się jeszcze w tym roku i ma nosić nazwę, a jakże by inaczej, XINE. Już twierdze, że będzie to jedno z najważniejszych, muzycznych wydarzeń roku. A narazie czekanie na LP umilam sobie przesłuchując w nieskończoność Xine Zero...
Pozycja obowiązkowa!!!!!!!!!!!!!!!!!

Kierunek Krym

Za 6 godzin wyruszam na Krym. Typowa partyzantka. Jeszcze nigdy do tej pory nie udało mi się bez problemu zapakować do 70 litrowego plecaka, a tym razem zostało nawet trochę miejsca (w sam raz na Nemiroffy i wagony fajek).

Oczywiście nie ruszam się bez odtwarzacza MP3. Tylko 1GB wolnego miejsca więc selekcja musi być ostra. Pewniakami do zabrania są te dwa miksy- Permanent Vacation Vol. 1 i Permanent Vacation Vol.2 stworzone przez duet Benjamin Frohlich i Tom Bioly. Produkcje te ukazały się sumptem monachijskiej wytwórni Permanent Vacation, dla której nagrywa kilkoro wykonawców prezentowanych już przeze nie na blogu: Lullabies In The Dark, The Embassy, Woolfy vs. Projections. Myślę, że lepszej rekomendacji nie potrzeba...

Benjamin Frohlich and Tom Bioly- Permanent Vacation

Benjamin Frohlich and Tom Bioly- Permanent Vacation vol. 2

Tracklisty w komentarzach.

Nadchodzące dni mają być w Polsce gorące, więc tego typu muzyka na pewno umili Wam upalne chwile.

Ja wracam z wojaży w okolicach 3 maja więc do zobaczenia/usłyszenia/poczytania gdzieś w tych okolicach.

Na pożegnanie ten kawałek (uwielbiam te zapętlenia)


POZDRO DLA WSZYSTKICH

Never ending summer

Dziś płyta, która wymyka się wszelkim klasyfikacjom... Płyta GENIALNA.... PŁYTA ROKU...(Sorry Kero One). Oto Ion- You & Me.

Płyta nie do zaklasyfikowania, bo utwory na niej się znajdujące przekraczają granice wszelkich stylistyk (sprawdźcie tagi). Jestem pewien, że gdyby puścić ją komuś bez podania żadnych informacji na jej temat, to uznałby ją za jakąś kompilację. W sumie bym się nie zdziwił... Utworu nr 2 nie powstydziłby się sam guru Lindstromm, utworu nr 4 chłopaki z BooZoo Bajou, a utwór Toujours spokojnie mógłby zostać stworzony np przez jednego z mistrzów deep house'u w rodzaju SCSI-9. A końcówka to już najlepszej jakości dub techno.

Ion- You & Me

Giannis Papaioannou, Grek, który stoi za tym projektem osiągnął na tej płycie całkowicie nową jakość, której osiągnięcie dla innych twórców będzie niezwykle trudne. Sprawdźcie sami- zapuście ten album w środku nocy, a sami zobaczycie, że moje wcześniejsze słowa były całkowitą prawdą.

Dla mnie pewniak do zabrania na majówkę na Krym. Zachód słońca przy tej muzyce będzie dwa razy lepszy niz normalnie.

Fajnie jest być Szwedem

Być Szwedem/Szwedką musi być przyjemnie... Państwo bogate (zaraz po II wojnie światowej najbogatsze na świecie, czemu trudno się dziwić bo robili interesy i z jednymi i z drugimi), opiekuńcze (kogo obchodzi, że podatek dochodowy sięga 70% jak wszystko człowiekowi zapewniają), czyste (głównie elektrownie wodne). No i do najważniejsze dla mnie czyli muzyka. Właściwie co roku pojawia się w tym kraju artysta zyskujący uznanie w całej Europie. Robyn, Sally Shapiro, Air France, Library Tapes, Kleerup, Zeigeist, Embassy i wielu wielu innych... Co ciekawe jakby mnie ktoś zapytał o jakichś artystów pochodzących z krajów sąsiadujących ze Szwecją, to miałbym problem- Norwegia-Royksoop, Jaga Jazzist, Finlandia- Luomo, Jordi ;) I bez bardzo głębokiego zastanowienia nic więcej...

Wśród moich ulubionych szwedzkich muzykantów znajduje się duet z Goteborga- Boat Club, który jak dotąd wydał tylko jedną, ale za to prześwietną EPkę pt. Caught The Breeze. Poprzez założony przez nich label Sincerely Yours chłopaki zajmują się także promocją innych szwedzkich zespołów indie-popowych (szwedzka specjalność) w tym znanego Wam już projektu Air France.

Najbardziej zastanawiające w szwedzkiej muzyce oprócz jej jakości są jej ciepło i lekkość. My żyjemy w cieplejszym klimacie (tak mówią) a pozytywnych i wartościowych dźwięków u nas jak na lekarstwo. Kasa tu chyba roli nie gra, bo przy muzyce z dużo biedniejszych od Polski krajów można się pobujać i pouśmiechać (patrz całe Bałkany).

Wracając do Caught The Breeze. Tylko 6 ale za to bardzo nastrojowych i klimatycznych utworów, które idealnie nadadzą się na najbliższy tydzień, bo ma być zimno i padać. Można by więc powiedzieć "to cóż że ze Szwecji" skoro może umilić czas.

Boat Club- Caught The Breeze (mediafire)

A jako dodatek ten miły remiks- oryginał to również szwedzka produkcja.

The Embassy- Lurking (With a Distance)(Tensnake Remix)

Woolfy vs Projections

Ostatnie odkrycie- Woolfy vs Projections-The Astral Projections Of Starlight, wydane przez znakomity label Permanent Vacation, prezentujący w klimacie ambient, balearic czy space disco.
Płyta ta jest debiutem Woolfy vs Projections. I to jakim debiutem! Dziś przesłuchałem ją 3 razy i pewnie będzie jeszcze czwarty. Genialna produkcja!

Woolfy vs Projections-The Astral Projections Of Starlight (megaupload)

Na zachętę jeden z utworów- Absynth

Różne wersje vol. 2

Na prezentowanej przeze mnie pierwszej EPce Air France znajduje się genialny utwór Beach Party, który od momentu jego usłyszenia nie dawał mi spokoju. Nie wiedziałem z jakiej znanej piosenki pochodzą słowa, które się w nim pojawiają. Ale już wiem. Szacun dla Jacka, który od tego momentu jest dla mnie przedstawicielem mieszkania w teleturnieju "Jaka to Melodia?".
Oczywiście słowa te pochodzą z przeboju Lisy Stansfield pt. All Around The World, który jest równie genialny jak produkcja Air France ( najlepszy jest jej seksowny kosmyk włosów na oficjalnym teledysku, którego niestety nie moge umieścić na blogu ). Sami posłuchajcie obu utworów.

Lisa Stansfield


Air France


Po wczorajszej sesji alkoholowej doświadczyłem dziś zjawiska skurczenia czasu- gdy się budziłem o 12 myślałem, że jest 9, gdy jadłem "obiad" o 14 myślałem, że jest 12, gdy szedłem na spacer o 16 myślałem, ze jest 14. Teraz jest już mniej więcej ok- wiem, ze kiedy pisze tego posta jest kilka minut po 20. Ogólnie nienawidzę tych dni gdy po przebudzeniu wiem, że połowa dnia już uciekła. Dodatkowo w te dni nie da się zrobić niczego konstruktywnego. A tu powoli trzeba się zbierać na kolejną imprezę. Dj Ruckspin w Krzysztoforach.

Wiosna?

Za oknem piękna wiosna (miejmy nadzieję, że się utrzyma) więc czas na wiosenną muzykę. Wiosenną czyli pogodną, kolorową, ciepłą, relaksującą. Wszystkie te cechy posiada twórczość szwedzkiego duetu elektro-popowego Air France. Do tej pory wydali tylko dwie EPki- razem 10 utworów i aż strach pomyśleć jaki poziom będzie mieć ewentualny longplay... Ale dopóki nie ma pełnowymiarowego albumu musimy się cieszyć z tego co jest.A naprawde jest z czego. Polecam jak najmocniej się da.

Air France- On Trade Winds (2006)

Air France- No Way Down (2008)

Tracklista w komentarzach

Jako suplement teledysk do najnowszego singla

Walentynki

Z okazji św. Walentego, patrona opętanych, niewidomych, chorych psychicznie, trędowatych, zadżumionych i oczywiście zakochanych chciałbym zaprezentować Wam płytę, która darze odwzajemnioną miłością. Jest to album stosunkowo stary mało znany, od którego w moim przypadku wszystko się zaczęło. To właśnie od momentu przesłuchania tej płyty zacząłem interesować się szeroko pojętą muzyka elektroniczną.

Chodzi o... mix/kompilację prekursora UK garage i 2-stepu z 2002 roku- Back to Mine Vol.9 by MJ Cole.
Choć przesłuchałem ją niezliczoną ilość razy, to za każdym razem sprawiała ( i nadal sprawia ) mi taką samą radość. Bajkowy wręcz początek ( kojarzy mi się z dzieciństwem i sobotnim pasmem Disney'a na TVP1 ), groove'owy środek i drum'n'bass'owa końcówka... Dla mnie chyba nadal numer jeden jeden.

Back to Mine Vol.9 by MJ Cole


I coś dla zakochanych.
Właściwie jedyny utwór w temacie, z którym się ostatnimi czasy zapoznałem. I to po niemiecku.

Hildegard Knef- Ich Liebe Dich ( DJ Koze Remix )

Męski, kulturalny wieczór

Wczoraj spędziłem kulturalny, męski wieczór. Dlaczego kulturalny? Najpierw film, potem książka i muzyka. Dlaczego męski? Bo w towarzystwie Batmana i Jokera ( Dark Knight po raz drugi ), Jerzego Pilcha ( Pociąg do życia wiecznego ) i facetów, których kompozycje znalazły się na kompilacji Pop Ambient 2009.

Pop Ambient jest coroczną ambientową kompilacją wydawaną przez kolońską wytwórnię Kompakt. Wczoraj przesłuchałem ją po raz pierwszy w całości i uważam, że jest znakomita. Wśród twórców, których kompozycje znalazły się na tegorocznym wydawnictwie są m.in. Sylvain Chauveau, Tim Hecker, Jürgen Paape czy Mint. Pozycja obowiązkowa.

Pop Ambient 2009 mediafire

PS1. Batman- The Dark Knight rządzi. Prawie 3 godziny a zero znudzenia. Na pewno obejrzę go jeszcze kilka razy.

PS2. Zbiór felietonów Pilcha pt Pociąg do życia wiecznego też znakomity. Pisze to z całym przekonaniem, choć przeczytałem dopiero 40 stron.

Nie wiem co mi się stało, ale ostatnio podobają mi się prawie wyłącznie spokojne płyty. Pogoda? Choroba ( hurra! dostałem antybiotyk )? Czy sesja ( niestety czeka mnie przynajmniej jedna powtórka ) ? Coś musi być na rzeczy bo do tej pory tak nie miałem. Ale nieważne.

Dziś proponuję płytę Library Tapes pt. A Summer Beneath The Trees. Pomimo faktu, że artysta pochodzi ze Szwecji czyli niby zimnego kraju, mnie ten album przenosi zdecydowanie na południe. Nie ma tu żadnych bembenków czy innych latynoskich i goracych instrumentów, ale utwory te są same w sobie tak pozytywne i ciepłe, że od razu chmury sie rozstepują i wyłania się słońce ( niestety tylko na 38 minut ). Nie jest to może płyta wybitna czy tworząca nowa jakość w muzyce tego gatunku, ale jak dla mnie jest bardzo, ale to bardzo warta posłuchania i polecenia znajomym. Może jednak wszystko ze mną ok? Może po prostu ta płyta, tak jak poprzednie jest naprawdę dobra?

Library Tapes- A Summer Beneath The Trees mediafire

Peace and Quiet

Choroba nadal nie została pokonana. Mógłbym nawet powiedzieć,że zaczyna brać mnie na przemęczenie. A to z powodu głupoty lub jak kto woli głębokiego uczucia do dobrej muzyki, bo w piątek zamiast zalegiwać w łóżku postanowiłem pójść na Dubstep Ahead! To była zdecydowanie zła decyzja. W Krzysztoforach pobyłem jedynie 2 godziny i wyszedłem bo stan zdrowia pogarszał się z każdą minutą. Co do samej imprezy... Gdybym był zdrowy, to uznałbym, że było świetnie. Dużo ludzi, dobre nagłośnienie, fajny klimat ( jedyny minus, to prze... mocny flesz w aparacie pani fotograf ). Muzycznie bardzo dobrze- lekkie odmiany dubstepu mieszane z ciężkimi, trochę dubu... Co do głównej gwiazdy czyli dj ROKO, to niewiele mogę powiedzieć. Słyszałem tylko półgodzinny fragment jego setu. Moim zdaniem potencjał był. Szkoda, że stało się tak, jak się stało, ale cóż. Życie...

Wracając do choroby...
Dzięki niej odkryłem kilka bardzo dobrych downtempo/ambient płyt, po które pewnie w normalnych okolicznościach bym nie sięgnął ( nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło ). Jedna z nich zasługuje na szczególne polecenie. Chodzi o nowa płytę duetu Boozoo Bajou pt Grains. Idealna na okres grypowy ( potem wiosenny, wakacyjny, jesienny, przedświąteczny, grypowy itd.. ), gdy wszystko boli i denerwuje, a mózg nie przyjmuje intensywnych bodźców. Dla mnie osobiście jest to odkrycie początku 2009 roku. Jeżeli mierzi Cię słuchanie składanek typu The Best of Chillout, Chillout: The Best Of itp., to powinieneś/powinnaś po nia sięgnąć. Spójna, ciepła, różnorodna, pełnowymiarowa. Klasa sama dla siebie.

Boozoo Bajou- Grains link

Serwis hostingowy niestety rosyjski. Trzeba wybrać ten zielony przycisk po prawej, a potem wpisać kod. Powodzenia.

Muzyka do TYCH rzeczy

Często zdarza mi się klasyfikować muzykę nie pod względem gatunku, rodzaju czy jakości, ale z uwagi na jej zastosowanie. Np. muzyka do zasypiania, biegania, chodzenia po mieście, słuchania przed imprezą itp. Jako że ostatnio zapoznałem się z najnowszą płyta Sebastienna Telliera pt. Sexuality zacząłem się zastanawiać nad idealną muzyką do TYCH rzeczy...

Płyta wyżej wspomniana ukazała się w lutym 2008 roku, ale nie wiedzieć dlaczego usłyszałem ją dopiero kilka dni temu. Gdyby stało się to wcześniej to pewnie uznałbym ja za jedną z najlepszych płyt minionego roku. A tak cóż.. Ale wracając do muzyki. Sexuality jest albumem świeżym, ciepłym, zwiewnym, pościelowym i na pewno nadającym się do Tych rzeczy ( szczególnie kawałek Kilometer ). Gatunek? Dla mnie coś pomiędzy chilloutem, downtempo, gitarkowym graniem a świetnym disco. Właściwie słuchając tej płyty nie skupiam się na tekstach, bo muzyka jest na tyle dobra, że nic innego się nie liczy. Plus okładka- minimalistyczna, sugestywna, po prostu ładna.

Jak ktoś się zainteresował to zachęcam do zapoznania się albumem.
Sebastien Tellier- Sexuality rapidshare

Dla porównania proponuję sprawdzić twórczość pana ukrywającego się pod pseudonimem Kenny G.




Zróbcie mały test. Puśćcie jeden z tych kawałków i zamknijcie oczy....
Jakie wizje?
Ja mam tylko jedną:
"Noc. Na zegarze 23.30. Włączony telewizor. W prawym górnym rogu znaczek telewizji TELE5. W lewym górnym rogu- czerwone kółeczko. Akcja. Typowa amerykańska blondynka z dużymi piersiami ogarnia się na łóżku z baldachimem, w basenie lub w jakimś ciemnym miejscu z niewiadomego pochodzenia, umięśnionym facetem. W tle saksofon Kennego G".
Jakoś dziwnie mi ię zdaje, że przy tak "romantycznej" muzyce może człowiekowi przejść ochota na cokolwiek.

Jeśli macie wybór wybierzcie Sebastiena Telliera i jego Seksualność