Donato Dozzy- K

Chyba wszyscy bez wyjątku (razem ze mną) jaraja sie tej jesieni głównie pierwszym długogrającym albumem Johna Robertsa. Jednak dla mnie ta jesien ma jeszce jednego bohatera. Chyba nawet większego niż ten pierwszy...

Mowa o włoskim producencie Donato Dozzym, który po wydaniu kilkunastu singli dla takich labeli jak Orange Groove, Curle czy Mule zdecydował się wreszcie na opublikowanie pierwszego długogrającego albumu zatytułowanego K . Sam zacząłem jarac sie jego twórczościa dzieki blogowi mnmlssgs, na ktorym to co jakis czas jest wyslawiany pod niebiosa. Nie sa to pochawly bezpodstawne bo moim zdaniem kazdy kawalek czy miks wychodzacy spod jego reki to dzielo sztuki. Sparwdzcie chocby ten, pierwszy z brzegu set... Az dziw bierze, ze jest on tak niedocenionym, a razcej mało znanym producentem.

Donato Dozzy Live @ Unit, Tokyo - 29-01-2010 by R_co

Warto rowniez rzucic uchem na blisko trzygodzinny miks z Festiwalu Labirynth 2008.

Donato Dozzy- K

Ale wracajmy do albumu, bo bo jest do czego. To co proponuje na nim Donato Dozzy to stale pulsujące, glebokie i spokojne, ale jednoczesnie taneczne połączenie ambientu, dubu, dub techno i techno. Jest to ten rodzaj albumu, ktory pozwala na calkowite zatopienie sie w muzyce i nawet moj ojciec slyszac go nie kaze mi sciszyc. Dodajac do samego albumu fakt w jaki sposób Dozzy potrafi zabawiac ludzi zgromadzonych na jego live actach sprawia, ze z trzeba go umiescic w samej czalowce wspolczenej elektroniki. Marze juz o tym aby w przyszlym roku zawitac do Japonii na kolejna 11 juz edycje festiwalu Labirynth, moim zdaniem najciekawszego festiwalu muzyki elektronicznej na swiecie. Jedna z gwiazd jest znana juz teraz- jest nia Donato Dozzy.

Tak, wyglada na to, ze wrocilem :)

Jedna z tych kompilacji, na które warto było czekać. Deadbeat'a znają chyba wszyscy- 6 albumów, kilkanaście singli i EP'ek oraz... do tej pory żadnego oficjalnego mikstape'u na koncie. No ale wreszcie jest- znakomite Radio Rothko.

Radio Rothko Mixed By Deadbeat

Scott Monteith zabiera nas dzięki swojemu debiutanckiemu mikstape'owi w podróż wzdłuż i wszerz tech-dubu, który jest gatunkiem baaardzo szerokim. Wśród wykonawców, których produkcje znalazły się na tym albumie znajdują się m.in. Basic Chanel, Monolake, Pendle Coven, Rhythm and Sound, Quantec czy sam Deadbeat, czyli najważniejsi przedstawiciele tej dziedziny muzyki elektronicznej. Mimo iż większość z wykorzystanych utworów znam w wersjach "samodzielnych", to jednak w rękach Monteith'a nabierają one zupełnie nowych barw i zyskują całkowicie nową jakość. Słuchając Radio Rothko mam wrażenie obcowania z esencją dub-techno, który jest muzyką różnorodną, głęboką i hipnotyzującą. Jest to również produkcja, która pokazuje, że ostatnimi czasy poza nielicznymi wyjątkami, da się zauważyć na tej scenie muzycznej deficyt nowych pomysłów i środków, czego skutkiem jest brak dzieł wybitnych i rewolucyjnych.

Mam nadzieję, że Radio Rothko stanie się swego rodzaju podsumowaniem, które zacznie nowy złoty wiek światowego tech-dub'u.

Christian Löffler

Ponowny powrót po dłuższej przerwie. Mam nadzieje, że wielki... A przynajmniej ciekawy...
Dziś dwie propozycje, które chodziły za mną przynajmniej od dwóch tygodni. Moim zdaniem warto było czekać.

Te dwie propozycje, to EP'ki Christiana Löffler'a, niemieckiego producenta, o którym nie wiem zupełnie nic. Chyba tylko tyle że jest młody i ma niesamowity talent. Ciężko w jakikolwiek sposób opisać jego muzykę. Jeśli już muszę to uczynić, to określiłbym ja jako hipnotyzujący deep house rozcieńczony sporą ilością dub'owego techno i ambinentowej przestrzeni. Naprawdę nie wiem co o tej muzyce więcej powiedzieć. Jak dla mnie wymyka się ona wszelkim podziałom czy jednoznacznym klasyfikacjom. Czysty geniusz...

Christian Loffler- Raise EP

Christian Loffler- Heights EP

Jeśli ktoś ma jakiekolwiek wątpliwości:

Różności

Parę luźnych muzycznie rzeczy, które wpadły mi ostatnio w ucho.

Zajebisty teledysk. Kawałek też niczego sobie


Parkietowy wymiatacz. Może niezbyt ambitne, ale bujać potrafi.


Bardzo fajny remiks w wykonaniu Seth'a Troxler'a.


Klasyk... Ale jaki edit?!?!
Wicked Game Edit by Soul Clap

Pełen czill... Tak powinno się kończyć każdy dzień.


P.s. Do blogosfery wrócił Funkoff jeden z moich ulubionych polskich DJ'ów. To dzięki niemu poznałem kawałek Blind w remiksie Frankie'go Knuckles'a. Zachęcam do przeglądnięcia jego strony. Naprawdę warto disco-city.blogspot.com

Atheus- Soundscapes and Drones

Po Sylwestrowych szaleństwach przyszedł czas na wyciszenie i seans relaksacyjny. Idealnie nadaje się do tego dzisiejsza propozycja muzyczna.

Atheus- Soundscapes and Drones

A jest nią najnowsza produkcja Atheusa pt. Soundscapes and Drones, która ukazała się sumptem szwedzkiego labelu Ghost Sound. Jaka jest ta płyta?? Dokładnie taka jak wskazuje jej tytuł i okładka z tym że 100 razy lepsza. Serge Collin serwuje nam ponad godzinną ucztę wyśmienitego ambientu, drone'u i dub-techno (tego chyba jest akurat najmniej), tworząc nieprawdopodobne, nieskończone wręcz przestrzenie. Jeżeli ktoś, kto potrafi stworzyć nicość, to z całą pewnością jest nim Atheus. Ta płyta to bezkres i święty spokój, którego dawno w muzyce nie odnalazłem. Szkoda, że nie miałem tej płyty przy sobie podczas wypadu w Bieszczady. Myslę, że słuchanie tego albumu wśród ośnieżonych szczytów i połonin byłoby przeżyciem wręcz mistycznym. Jednak pomimo tego, że przesłuchuję Soundscapes and Drones w betonowej dżungli, na nienajlepszym nagłośnieniu i w dodatku ze świszczącym niemiłosiernie laptopem w tle (wentylator mi szwankuje), to odbiór jest i tak doskonały. Tego typu produkcje bronią się same...

Niniejszym czas oficjalnie rozpocząć rok 2010. Oby był muzycznie przynajmniej tak samo dobry jak poprzedni.

Podcast day

Jakoś tak wyszło, że dziś postanowiłem przesłuchać zgromadzone przez mnie ostatnio podcasty. Okazało się, że był to najlepszy wybór jakiego mogłem dokonać...

1.
Na pierwszy ogień idzie FACT Mix 98 stworzony przez mojego ulubieńca Jimmy'ego Edgara, który wsławił się swego czasu nagraniem genialnej płyty Colour Strip. (Tutaj dygresja... Odkryłem ten album kilka lat temu dzięki recenzji Artura Rojka zamieszczonej w Kulturze- dodatku do Dziennika. Czy teraz mógłbym odkryć podobną płytę?? Na pewno nie. Po pierwsze tenże dodatek liczy teraz chyba 4 strony na krzyż, a po drugie z tego co wiem nie ma w nim działu "muzyka". W wyborczej polecają tylko jazz i klasykę, a w Polityce... Lepiej nie mówić co nam proponuje pan Pęczak... Przykre to.)

FACT Mix 98- Jimmy Edgar

Ale wracam do miksu. Najważniejsze jest w nim to, że w ogóle powstał, bo na jakąś produkcję Edgara czekałem już od dłuższego czasu. Miks trwa niestety tylko 33 minuty, ale i tak spełnił moje oczekiwania w 100%. Sporo disco, sporo syntezatorów, sporo brudnych, skrzypiących dźwięków, czyli Jimmy Edgar takiego, jakim go pamiętam. Miks ten dostępny jest jeszcze przez jakieś dwa tygodnie więc się spieszcie ze ściągnięciem. (Tracklista w komentarzach)


2.
W drugi miks zaopatrzyłem się dzisiaj i jest to cotygodniowe wydawnictwo Resident Advisor. Za najnowszym podcastem stoi Dor Levi, czyli izraelski Dj powiązany z wytwórnia Dial (Lawrence, Efdemin, Carsten Jost...). Przyznaje, że nigdy wcześniej o nim nie słyszałem. Tym większą niespodzianą było dla mnie spotkanie z jego produkcją.


RA.180 Dor

Jego podcast, to 70 minut deep-house'owego ciepła, które idealnie pasowało się w ten, pod względem pogody, ch... dzień. Ciało samo buja się w rytm muzyki. (Tracklista w komentarzach)

3.
Powrót do magazynu FACT. Otóż najnowszy podcast dla tego wydawnictwa nagrał Sven Weisemann, czyli jak dla mnie największa objawienie obecnego, 2009 roku. Po takich produkcjach jak Groove CD #119/N°28, epce Xine Zeo, dopiero co wydanym albumie Xine (bardzo doby choć mam pewne zastrzeżenia), nie mam żadnych wątpliwości, że wygra w moim osobistym plebiscycie w kategorii "Osobowość 2009". No a teraz jeszcze dochodzi ten podcast...

FACT Mix 99 - Sven Weisemann

Cóż mogę o nim napisać... Jest po prostu zajebisty. Spodziewałem się czegoś stricte ambient'owo-dub'owego, a dostałem 80 minutowy przekrój współczesnej muzyce elektronicznej. Głęboki deep-house'owy początek, szczypta dub'u i dub techno, trochę minimali, a potem odprężający house i detroit techno. No i końcówka... Niestety nigdzie nie mogę znaleźć tracklisty więc nie wiem jaki jest tytuł ostatniego zremiksowanego kawałka. Znam go na pewno, ale nie pamiętam kto go nagrał. Jeśli ktoś wie co to jest, to proszę o info!

Miks można ściągać jeszcze przez jakieś 2 tygodnie, więc się spieszcie. Dla mnie jest to pozycja obowiązkowa!

Sven Weisemann- XINE Zero

Założę się, że macie czasem tak, że słuchając miksu lub setu, jeden kawałek nań się składający, spodoba Wam się tak nieprawdopodobnie, że zrobilibyście/zrobiłybyście naprawdę wiele, aby tylko go zdobyć. Ja mam tak bardzo, bardzo często a ostatni raz było to przy okazji przesłuchiwania przezajebistego miksu Sven'a Weisemann'a pt. #119/N°28 ( Part 1/ Part 2) stworzonego dla labelu Groove. I to już na samym początku jego odsłuchu, bo zakochałem w drugim utworze tego miksu...

Z tracklisty wynikało, że tym drugim kawałkiem jest kompozycja samego Sven'a Weisemann'a pt. Xine Zero. To powolnie rozkręcający się, przepiękny, trwający 12 minut utwór. Jest w nim chyba wszystko. Mocny bas, głębokie pianinko, subtelna gitara i ledwie słyszalne smyczki. Przestrzeń, którą tworzy Sven w tym utworze wprost zapiera dech w piersiach. I jak to nie rozpocząć poszukiwań... Szukałem kilka tygodni temu, ale wtedy Jeszce singiel Xine Zero nie był nigdzie dostępny, ale wczoraj... W końcu się udało!!!

Sven Weisemann- XINE Zero

I to jak! Na najnowszym singlu Sven'a Weisemann'a znajdują się trzy utwory: wspomniany wcześniej, Xine Zero a oprócz niego Xine Light i Xine Rising (równie znakomity co Zero). Singiel ten został wydany nakładem Wondering, czyli sublebelu wytwórni Mojuba i jest zapowiedzią... debiutanckiego albumu Sven'a, który powinien ukazać się jeszcze w tym roku i ma nosić nazwę, a jakże by inaczej, XINE. Już twierdze, że będzie to jedno z najważniejszych, muzycznych wydarzeń roku. A narazie czekanie na LP umilam sobie przesłuchując w nieskończoność Xine Zero...
Pozycja obowiązkowa!!!!!!!!!!!!!!!!!

P. Laoss - Landscapes & Machines

I znowu przerwa się przytrafiła. Wiadomo- wakacje. Trzeba odwiedzić parę miejsc, zrobić to i owo, a że w takich Kielcach kawiarenki internetowej w centrum nie uświadczysz, to przestój robi się jeszcze dłuższy. Dlatego dziś nadrabiam. Pierwszy post (czyli ten) będzie o muzyce a drugi, jutrzejszy poświęcony zostanie refleksjom na temat polskiej prowincji. Zaczynajmy!

Kiedyś już wspominałem, że uwielbiam testować muzykę w dosyć nietypowy sposób. Otóż zmuszony do dosyć częstych podróży autobusami, które trwają ok. 2 godzin. przesłuchuję starocie i nowości na odtwarzaczu MP3. Jazda polskimi drogami do przyjemnych nie należy więc aby uspokoić ciało i ducha oraz zapaść w ten dziwny stan pomiędzy jawą a snem, często w jej trakcie słucham smętnych dźwięków.

Ze dwa tygodnie temu wybór padł na album pt. Landscapes & Machines nagrany dla wytwórni Somnia przez P. Laoss (Peter Laoss). Szczerze się przyznam, że do tej pory o tym człowieku nie wiedziałem dokładnie nic i nawet mi w głowie szukanie jakichkolwiek informacji na jego temat. W zupełności wystarczy mi muzyka, która obroni się sama bez wspominania o dotychczasowych osiągnięciach producenta czy wytwórni, sumptem której się ukazała.

P. Laoss - Landscapes & Machines

To czego doswiadczyłem słuchając tej płyty (już kilkakrotnie), to spokój i ukojenie. Na albumie znajduje się 9 dubambientowych kompozycji, które już po pierwszym przesłuchaniu rozkładają na łopatki. Ktoś może powiedzieć, że nic w tych utworach odkrywczego. Zgadzam się. Ale jednocześnie muszę stwierdzić, że nie o innowacje tu chodzi. W tym przypadku najważniejsza jest spójność całego dzieła. Płyta jest na tyle równa, że ciężko mi wybrać jakiś mój osobisty szlagier. Gdyby mi ktoś przyłożył pistolet do skroni i nakazał jego wskazanie, to chyba wybrałbym utwór pt. StickDub.

Właśnie ta ciepła, dub'owa i sprawdzona stylistyka użyta w przepadku każdego kawałka sprawia, że chce mi się krzyczeć "Więcej!!!".

Dubstep : Bristol- Living Inside The Speaker

Właśnie obejrzałem Dubstep : Bristol- Living Inside The Speaker, czyli film 40 minutowy film dokumentalny o dubstep'ie, a właściwie bristolskim dubstep'ie. Nie jest to na pewno film z kategorii pierwsza 10 wsród dokumentów, ale warto go obejrzeć bo:
- pokazuje początki dubstep'u
- pokazuje wpływ miasta (Bristolu) na muzykę
- daje szansę poznać ludzi, którzy tworzą tę muzykę- Pinch, Headhunter, Peverlist, Distance, Skream i kilkunastu innych
- pokazuje jak wygląda dubstep'owy rynek muzyczny
- ukazuje, jak wygląda na Wyspach dubstep'owa kultura klubowa ( chyba najlepsze sceny, to te z imprez )
- wywołuje refleksję na temat przyszłości dubstep'u ( Co będzie, gdy wejdą na to podwórko prawdziwe pieniądze )
- i co najważniejsze- można w nim usłyszeć ciężki i aż lepki dubstep

Do ściągnięcia za free
Dubstep : Bristol- Living Inside The Speaker

Po prostu film dla tych, co o dubstepie nie wiedzą nic ( się czegoś dowiedzą ) i dla tych, co juz coś wiedzą ( dowiedzą się jeszce więcej ). Jednym słowem "Bawiąc uczy, ucząc bawi".

A na zakończenie dnia jeden utwór. Dla odmiany dub'owy

Tony Allen- Ole ( Moritz Von Oswald Remix )

Never ending summer

Dziś płyta, która wymyka się wszelkim klasyfikacjom... Płyta GENIALNA.... PŁYTA ROKU...(Sorry Kero One). Oto Ion- You & Me.

Płyta nie do zaklasyfikowania, bo utwory na niej się znajdujące przekraczają granice wszelkich stylistyk (sprawdźcie tagi). Jestem pewien, że gdyby puścić ją komuś bez podania żadnych informacji na jej temat, to uznałby ją za jakąś kompilację. W sumie bym się nie zdziwił... Utworu nr 2 nie powstydziłby się sam guru Lindstromm, utworu nr 4 chłopaki z BooZoo Bajou, a utwór Toujours spokojnie mógłby zostać stworzony np przez jednego z mistrzów deep house'u w rodzaju SCSI-9. A końcówka to już najlepszej jakości dub techno.

Ion- You & Me

Giannis Papaioannou, Grek, który stoi za tym projektem osiągnął na tej płycie całkowicie nową jakość, której osiągnięcie dla innych twórców będzie niezwykle trudne. Sprawdźcie sami- zapuście ten album w środku nocy, a sami zobaczycie, że moje wcześniejsze słowa były całkowitą prawdą.

Dla mnie pewniak do zabrania na majówkę na Krym. Zachód słońca przy tej muzyce będzie dwa razy lepszy niz normalnie.

Rhythm and Sound- See Mi Yah (Remixes)

Oto płyta tygodnia- Rhythm and Sound- See Mi Yah (Remixes). Nie ma na niej ani jednego słabego utworu. W sam raz na wieczór przy nudnej lekturze.

Rhythm and Sound- See Mi Yah (Remixes)

Tracklista w komentarzach.

Lubię ten stan

Lubię ten stan pomiędzy snem a jawą. Człowiek już nie funkcjonuje normalnie, ale jeszcze nie śpi. Idealny środek. Od wczorajszego popołudnia lubię ten stan jeszcze bardziej, a zawdzięczam to autobusowi PKS, nudnej lekturze i płycie, którą dziś chcę Wam polecić. W pewnym momencie straciłem częściowo kontakt z rzeczywistością. Spałem, ale nie do końca. Wiedziałem gdzie jestem, co robię, miałem świadomość tego co się ze mną dzieje. Najważniejsze było jednak to, że mój umysł był skoncentrowany wyłącznie na dźwiękach płynących ze słuchawek. A leciał wtedy...

Album autorstwa Vainqueur pt. Elevations, czyli nieprawdopodobnej jakości dub techno wydane w 1997 roku. Z płytą ta zapoznałem się dopiero kilka dni temu, ale już wiem, że się w niej zakochałem. Długie ( średnio 7-8 minut ) wkręcające, hipnotyczne utwory, w których każdy trzask, kliknięcie, przester jest na swoim miejscu. A do tego bas i puls... Zdecydowanie jest to album, do którego będę powracać bardzo, ale to bardzo często.

Vainqueur- Elevations rapidshare

Jesli zamierzacie przesłuchać te płyte, to zrobcie to w ciemności i na dobrych głośnikach lub słuchawkach, bo inaczej efekt nie spełni Waszych oczekiwań.