Four Tet- Sing (Floating Points Remix)

Najlepszy kawałek z ostatniej płyty Four Tet w remiksie Flotaing Points.

Four Tet- Sing (Floating Points Remix)

SZTOS!!! I to 14-minutowy...

Christian Löffler

Ponowny powrót po dłuższej przerwie. Mam nadzieje, że wielki... A przynajmniej ciekawy...
Dziś dwie propozycje, które chodziły za mną przynajmniej od dwóch tygodni. Moim zdaniem warto było czekać.

Te dwie propozycje, to EP'ki Christiana Löffler'a, niemieckiego producenta, o którym nie wiem zupełnie nic. Chyba tylko tyle że jest młody i ma niesamowity talent. Ciężko w jakikolwiek sposób opisać jego muzykę. Jeśli już muszę to uczynić, to określiłbym ja jako hipnotyzujący deep house rozcieńczony sporą ilością dub'owego techno i ambinentowej przestrzeni. Naprawdę nie wiem co o tej muzyce więcej powiedzieć. Jak dla mnie wymyka się ona wszelkim podziałom czy jednoznacznym klasyfikacjom. Czysty geniusz...

Christian Loffler- Raise EP

Christian Loffler- Heights EP

Jeśli ktoś ma jakiekolwiek wątpliwości:

Seth Troxler- Boogybytes Vol. 5

Po dłuższej przerwie czas przypomnieć o sobie czymś dobrym i mocnym. Stwierdziłem, że idealnie w roli przypominajki sprawdzi się najnowsze wydawnictwo labelu BPitch Control czyli stworzony przez Setha Troxlera miks z serii Boogybytes.

Seth Troxler, to producent jeszcze do niedawna zupełnie dla mnie anonimowy. Stan ten zaczął się zmieniać od momentu, kiedy usłyszałem jego podcast dla portalu Resident Avisor a później kilka jego autorskich produkcji. Ten Amerykański DJ i producent, który swoją muzyczną karierę rozpoczynał w Detroit stał się w ciągu ubiegłego roku jedną z najciekawszych postaci sceny minimal - deep/tech house, czego ugruntowanie znajdujemy właśnie na Boogybytes Vol. 5.

Słuchanie tego miksu kojarzy mi się z zabawą jojo z zamontowanym w środku łożyskiem. Jojo leci sobie szybko na dół (wstęp), potem kręci się kilkanaście sekund (rozwinięcie) a na naszą komendę wraca do góry (zakończenie). Tak właśnie jest w przypadku dzieła Amerykanina.

Seth Troxler- Boogybytes Vol. 5

Wstęp... Powiem szczerze, że jeszcze chyba nigdy nie słyszałem lepiej zaczynającego się miksu. Przyrzekam!!! Najpierw hipnotyzujący monolog będący hołdem złożonym życiu klubowemu a potem to...



To jak Dinky zremiksowała ten w oryginale jedynie przyzwoity kawałek wywołało na mojej twarzy nieopisaną wręcz radość. Tak powinna zaczynać się każda impreza.

Rozwinięcie... Bardzo równe i bardzo dobre. Seth Troxler ani na chwile nie daje nam szans usiąść na krzesełku czy skoczyć do baru. Wszystkie przejścia są płynne i znakomicie przemyślane. Po prostu geniusz. A do tego ten kawałek...



Zakończenie... Równie krótkie, jak rozpoczęcie, bo składające się tylko z jednego utworu. Ale jakiego!!! Nicolas Jaar- nowa gwiazdka elektroniki!!!



I kto powiedział, że efekt jojo jest zły i trzeba z nim walczyć??

Dollkraut - Loot

Skąd ci ludzie biorą pomysły na te teledyski?? Kawałek też niczego sobie.

Hunee

W jednym z podsumowań 2009 roku przeczytałem, że jednym z jego największych pozytywów był rozwój sceny disco-house, a co za tym idzie pojawienie się kilku świetnych tego typu produkcji, jak choćby płyta Linkwood System, single Tensnake'a, Woolfy'ego, Motor City Drum Ensemble i 6th Borough Project czy świetne kompilacje w stylu Permanent Vacation: Selected Label Works, Cosmic Blearic Beats vol.2 i If This Is House I Want My Money Back. Dlatego dziś podwójna propozycja w rytmach house'owego disco.

A tą propozycją są dwie EP'ki wydane przez Hunee, czyli młodego i bardzo zdolnego producenta z Berlina. To co Hun Choi produkuje to bardzo ulotne ale zarazem niesamowicie ciepłe i bujające kompozycje, które zawieszone są gdzieś pomiędzy disco a deep-house'm.

Hunee - Barrio Payment

Pierwsza z EP'ek czyli Barrio Payment, to 3 kompozycje, z których zdecydowanie najbardziej przypadła mi do gustu ostatnia czyli Amidar. Nie wiem czy kiedykolwiek słyszałem tak- niestety nie wiem jak to inaczej określić- seksowny kawałek. Początkowy szept, który następnie przechodzi w jęki i krzyki wywołuje u mnie z każdym razem ciary. Geniusz!!!

Hunee- Brother

Propozycja nr 2 to EP'ka pt. Brother. W tym wypadku mamy do czynienia z 4 kompozycjami, które sprawią, że nikt nie usiedzi w swoim fotelu spokojnie. No może za wyjątkiem jednego utworu... I najlepszego moim zdaniem... Chodzi i o kompozycję Babel 2, która przy każdym przesłuchaniu wywołuje u mnie chęć odpłynięcia w siną dal. Jeśli istnieje coś takiego jak idealny disco-house, a jako radykalny realista pojęciowy wierzę, że coś takiego istnieje, to dzięki temu utworowi Hunee znalazł się baaardzo blisko tego ideału.



hunchmusic.wordpress.com- a tu adres strony Hunee. Polecam!!!

Różności

Parę luźnych muzycznie rzeczy, które wpadły mi ostatnio w ucho.

Zajebisty teledysk. Kawałek też niczego sobie


Parkietowy wymiatacz. Może niezbyt ambitne, ale bujać potrafi.


Bardzo fajny remiks w wykonaniu Seth'a Troxler'a.


Klasyk... Ale jaki edit?!?!
Wicked Game Edit by Soul Clap

Pełen czill... Tak powinno się kończyć każdy dzień.


P.s. Do blogosfery wrócił Funkoff jeden z moich ulubionych polskich DJ'ów. To dzięki niemu poznałem kawałek Blind w remiksie Frankie'go Knuckles'a. Zachęcam do przeglądnięcia jego strony. Naprawdę warto disco-city.blogspot.com

Marcel Knopf - Dusty Dance

Pozostańmy jeszcze na chwilę w minionym 2009 roku... Prawie w każdym poście pisałem jaki to on nie był genialny, ile to znakomitych płyt nie wyszło, jakie to świetne single się nie ukazały. Ten post to kolejna jego gloryfikacja.

Pretekstem do komplementów jest pierwszy długogrający album Marcela Knopf'a- młodego, niemieckiego producenta, którego pod swoje skrzydła przygarnął Niklas Worgt, bardziej znany jako Dapayk czy Marek Bois. To właśnie sumptem labelu Mo's Ferry Productions (dziecko Worgt'a) ukazał się album Dusty Dance, któremu chciałbym poświęcić kilka zdań.

Marcel Knopf - Dusty Dance

W niektórych recenzjach autorzy zarzucają tej płycie chaos, bałagan i brak spójności (patrz Soundrevolt), jednak dla mnie najlepszym słowem określającym Dusty Dance to eklektyzm, który bardzo w muzyce lubię. Marcel Knopf nieustannie żongluje stylistykami, sprawia, że każdy kolejny numer zaskakuje. Są tu i house'owe sztosy (patrz That Shit, Cazy About), są deep-house'owe wywijacze (znakomity Dusty Dance z genialnymi wokalem i saksofonem), tech-house'owe momenty (patrz Skinny Bitches) i wreszcie spokojne i nastrojowe zakończenie, na które składa się najpierw Take a No, a później mój osobisty faworyt czyli Leave It Alone z wokalem Evy Padberg.

Marcelowi Knopf'owi należą się wielkie brawa za umiejętność stworzenia tak różnorodnego, ale jak dla mnie spójnego albumu, z którego każdy może wybrać coś dla siebie (oczywiście walory tej płyty odkryje się dopiero po przesłuchaniu całości). Osobne wyrazy uznania za doskonałe wokale, które nadają tym produkcjom specyficzny lekki kształt. Daję 8 na 10.

P.s. Marcel Knopf wraz z Dapayk'iem zagrają pod koniec stycznia w poznańskim SQ. Ciekawe kiedy podobna impreza będzie mieć miejsce w Krakowie...

Reboot- Essentian MIx

Kiedyś wspominałem, że objawieniem roku jest dla mnie Sven Weissemann. Teraz muszę nieco skorygować moją wypowiedź, bo prawda jest taka, że równym mu objawieniem 2009 roku jest dla mnie Reboot, o którym pisałem na blogu w związku z jego niesamowitą produkcją pt. Caminando.

Reboot to pseudonim Frank'a Heinrich'a, jednego z najważniejszych przedstawicieli frankfurckiej sceny techno. O jego pozycji może świadczyć to, że w swojej karierze wydawał w takich labelach jak Cadenza, Cocoon, Below czy Cecille. Rok 2009 to zdecydowanie jego rok. Obok tak niesamowitych produkcji jak Caminando czy Hello Sweden, jest współtwórcą jednej z najlepszych kompilacji mijającego roku. Chodzi oczywiście o dwupłytówkę From Frankfurt to Mannheim, na której wraz z Saschą Dive pokazał jak powinny brzmieć tego rodzaju produkcje. O tym, że zachwycam się nim nie tylko ja świadczy najlepiej fakt uznania Reboot'a za drugiego w kolejności live act'owca roku przez portalu Resident Advisor (zaraz po niesamowitych panach z Moderat).

Reboot - Essential Mix - 12-12-2009

Dziś chciałbym Wam zaprezentować Essential Mix, który Frank Heinrich stworzył na potrzeby audycji Pete'a Tong'a w BBC Radio1. Tak jak się spodziewałem podcast ten kopie od samego początku do samego końca. Jego sty to mieszanina techno, minimalu deep-house'u i odlschool'owego house'u, czego dowodem jest niniejszy podcast.Najlepsze jest w nim to, że przez te 2h przewija się tylko 16 kawałków, więc mamy okazję do w miarę dokładnego ich przesłuchania. A co jest na tym miksie?? Same świeżynki, które ciężko znaleźć gdziekolwiek do odsłuchu. Już teraz wiem, że np. kawałek Guido Schneider pt. Eijeijeijei będzie rządzić w przyszłym roku. Nie wierzycie? Przesłuchajcie ten podcast, a będziecie wiedzieć w którym kierunku pójdzie taneczna elektronika w roku 2010...

Mam nadzieję, że będzie nam dane posłuchać Reboot'a na przyszłorocznym Audioriver lub Unsound.

Na zakończenie jedna z produkcji Reboot'a- Hello Sweden

Kolombo - Açai

Dziś chciałbym podzielić się z Wami utworem, który usłyszałem wczoraj w Carycy w trakcie niesamowitego występu dj'a Double:U.

Najpierw parę słów o samej bibie... Wybrałem się na nią zaraz po jakże ekscytującej walce Pudziana z Nejmanem (mam już pomysł na demotywatora) z zamiarem spędzenia w klubie góra dwóch godzin... Jak to jednak w życiu bywa troszkę się to wszystko przedłużyło i wróciłem o 5. A to wszystko z powodu niesamowitej muzy, którą Double:u uraczył zgromadzonych. Deep-house wymieszany z siarczystym techno, trochę trance'u, ale przede wszystkim znakomite minimale sprawiły, że nie mogłem przestać się bawić. Do tego doszła osoba samego dj'a, który nie dość, że czerpał z grania radość, to jeszcze okazał się być bardzo miłym człowiekiem. Gdy tylko komuś spodobał się jakiś wałek mógł spokojnie podejść do konsoli, zapytać i już winyl wędrował do jego ręki. W taki właśnie sposób zdobyłem ID tego kawałka...



Utworem tym jest Açai wyprodukowany przez Kolombo. To jest wprost niewiarygodne, że ten człowiek jest tak słabo znany (ja sam odkryłem go wczoraj), bo lista jego wydawnictw w portalu discogs robi naprawdę ogromne wrażenie.

Jeśli chodzi o sam utwór... Dla mnie jest to muzyczny majstersztyk. Niby prosta melodia, ale ten groove, wyczucie i spowolnienia wprowadzają mnie niemal w stan hipnozy i sprawiają, że nie mogę przestać tupać nogą. Mogę go słuchać non stop... Jeżeli ktoś chce się poczęstować, to:

Kolombo - Açai

Jeszcze wracając do samej imprezy. Dawno nie słyszałem rodzimego dj'a występującego w Krakowie, który zagrałby tak różnorodnie, niekomercyjnie (bez znanych parkietowych sztosów) i tak dobrze technicznie (uzywanie jednego wałka- In the Village David'a Harness'a- w różnych wersjach i z różnymi efektami). Moim zdaniem była to impreza roku w 2009 w Carycy.

P.s. Jutro powinienem zamieścić moje nominacje do Muzycznych Śliwek 2009, a werdykt ogłoszę pewnie za jakiś tydzień. "Najgorsza" jest w tym wszystkim klęska urodzaju, która sprawiła, że dobrych albumów wyszło mnóstwo (i dalej wychodą), a trzeba wybrać tych 5-10...

Podcast day

Jakoś tak wyszło, że dziś postanowiłem przesłuchać zgromadzone przez mnie ostatnio podcasty. Okazało się, że był to najlepszy wybór jakiego mogłem dokonać...

1.
Na pierwszy ogień idzie FACT Mix 98 stworzony przez mojego ulubieńca Jimmy'ego Edgara, który wsławił się swego czasu nagraniem genialnej płyty Colour Strip. (Tutaj dygresja... Odkryłem ten album kilka lat temu dzięki recenzji Artura Rojka zamieszczonej w Kulturze- dodatku do Dziennika. Czy teraz mógłbym odkryć podobną płytę?? Na pewno nie. Po pierwsze tenże dodatek liczy teraz chyba 4 strony na krzyż, a po drugie z tego co wiem nie ma w nim działu "muzyka". W wyborczej polecają tylko jazz i klasykę, a w Polityce... Lepiej nie mówić co nam proponuje pan Pęczak... Przykre to.)

FACT Mix 98- Jimmy Edgar

Ale wracam do miksu. Najważniejsze jest w nim to, że w ogóle powstał, bo na jakąś produkcję Edgara czekałem już od dłuższego czasu. Miks trwa niestety tylko 33 minuty, ale i tak spełnił moje oczekiwania w 100%. Sporo disco, sporo syntezatorów, sporo brudnych, skrzypiących dźwięków, czyli Jimmy Edgar takiego, jakim go pamiętam. Miks ten dostępny jest jeszcze przez jakieś dwa tygodnie więc się spieszcie ze ściągnięciem. (Tracklista w komentarzach)


2.
W drugi miks zaopatrzyłem się dzisiaj i jest to cotygodniowe wydawnictwo Resident Advisor. Za najnowszym podcastem stoi Dor Levi, czyli izraelski Dj powiązany z wytwórnia Dial (Lawrence, Efdemin, Carsten Jost...). Przyznaje, że nigdy wcześniej o nim nie słyszałem. Tym większą niespodzianą było dla mnie spotkanie z jego produkcją.


RA.180 Dor

Jego podcast, to 70 minut deep-house'owego ciepła, które idealnie pasowało się w ten, pod względem pogody, ch... dzień. Ciało samo buja się w rytm muzyki. (Tracklista w komentarzach)

3.
Powrót do magazynu FACT. Otóż najnowszy podcast dla tego wydawnictwa nagrał Sven Weisemann, czyli jak dla mnie największa objawienie obecnego, 2009 roku. Po takich produkcjach jak Groove CD #119/N°28, epce Xine Zeo, dopiero co wydanym albumie Xine (bardzo doby choć mam pewne zastrzeżenia), nie mam żadnych wątpliwości, że wygra w moim osobistym plebiscycie w kategorii "Osobowość 2009". No a teraz jeszcze dochodzi ten podcast...

FACT Mix 99 - Sven Weisemann

Cóż mogę o nim napisać... Jest po prostu zajebisty. Spodziewałem się czegoś stricte ambient'owo-dub'owego, a dostałem 80 minutowy przekrój współczesnej muzyce elektronicznej. Głęboki deep-house'owy początek, szczypta dub'u i dub techno, trochę minimali, a potem odprężający house i detroit techno. No i końcówka... Niestety nigdzie nie mogę znaleźć tracklisty więc nie wiem jaki jest tytuł ostatniego zremiksowanego kawałka. Znam go na pewno, ale nie pamiętam kto go nagrał. Jeśli ktoś wie co to jest, to proszę o info!

Miks można ściągać jeszcze przez jakieś 2 tygodnie, więc się spieszcie. Dla mnie jest to pozycja obowiązkowa!

Dowody

Oto dwa filmiki z czwartkowego występu Moishe Moishe Moishele. Niestety nawet w połowie nie oddają tego co działo się wtedy na parkiecie.





Relacje z pozostałych dni jurto albo we wtorek. Napisanie tych postów wymaga ode mnie troszkę większego wysiłku intelektualnego, a ja dziś nie jestem wstanie go podjąć. No i za chwilę wychodzę na Unsound Afterparty (Pole, Pantha du Prince i Philip Shereburne). Będzie się dziać!

A na dokładkę mini kompilacja Munich Disco Tech Vol. 5 wydana przez label Great Stuff Recordings. Jeśli szukacie kontemplacji, to źle trafiliście.

Munich Disco Tech Volume 5

To muzyka spod znaku "rusz dupę i chodź się bawić". Oto próbka- najlepszy kawałek z tego wydawnictwa. Buja niesamowicie.

Jutro mecz a dzis MIKS

Musze sie pochwalic. Dzieki uprzejmosci mojej kolezanki jutro po raz pierwszy zobacze mecz pilki noznej na najwyzszym swiatowym poziomie- Debreczyn vs. Olympique Lyon na Wegierskim Stadionie Narodowym... Jaram sie niesamowicie. Podobno ma byc jakies 40 tys. ludzi a do tego za bilet nie zaplacilem kompletnie nic. Inna sprawa, ze wg slow tejze kolezanki karnet na wszystkie mecze debreczyna "u siebie" kosztowal uwaga... 5 tys. forintow czyli mniej niz 100 zl. U nas wejsciowka na glupi mecz kwalifikacji do LM, do ktorej i tak wiadomo ze sie nie zakwalifikujemy, kosztuje kilkaset PLN. To kolejny z serii wielu argumentow, ktore przemawiaja za przeprowadzka do Budapesztu w przyszlym roku...

A teraz wspomniany miks... Zajebisty miks trzeba dodac... Miks skomponowany przez Robsena (przyznaje nie znam goscia)... Miks nagrany dlka wytworni Takgefuhl (tez nie znam, ale jestem usprawiedliwiony bo zdaje sie, ze jest to ich jej pierwsze wydawnictwo)... Miks o jakze uroczym tytule Go Outside and Love Eachother...

Robsen- Go Outside and Love Eachother

A tytul w pelni odzwierciedla tresc muzyczna. Genialne polaczenie deep-house'u, techno, elementow disco a nawet folku w wykonaniu Beirut'a. No i do tego wplatane tu i tam dialogi z mojego ukochanego filmu czyli American Beauty (miks rozpoczyna sie tekstem o fruwajacej reklamowce...) No i do tego niesamowita okladka... Czy mozna nie kochac tego typu produkcji??? Chyba sie nie da wiec jak najbardziej zapraszam do odsluchu, bo moim skromnym zdaniem jest to...

POZYCJA OBOWIAZKOWA!!!!

P.S. Tracklista w komentarzach

Jürgen Paape - So Weit Wie Noch Nie

Kawalek dnia. Wlasciwie to uslyszalem go wczoraj podczas przesluchiwania znakomitej kompilacji DJ Kicks stworzonej przez Erlend'a Oye (wokalista Kings of Convenience i The Whitest Boy Alive) ale katuje go od dzisiejszego ranka. Buja niesamowicie i od razu wprowadza w dobry humor. Musze zdobyc caly singiel...

Pako & Frederik- The Alert

Tak jak obiecywałem, oto post już stricte muzyczny.

Dziś chciałbym Wam polecić płytę, która należy do grona moich ulubionych. Wpadłem na jej trop przeglądając któryś z numerów LAIF'a z 2007 roku. Kupuje ten magazyn regularnie właściwie tylko dla dwóch rzeczy: płyt i rubryki z recenzjami. Jeśli chodzi o dodawane albumy to było kilka na których się zawiodłem, ale jeśli chodzi o rekomendacje nowych płyt, to zawsze były i są strzałem w dziesiątkę, szczególnie pod względem różnorodności. Jest to chyba jedyna gazeta gdzie obok siebie możecie znaleźć kilkadziesiąt recenzji najnowszych albumów z gatunku minimal, ambient, disco dubstep i innych. To właśnie w tym dziale znalazłem informację o albumie zupełnie mi wtedy nieznanych Pako & Frederik'a. Miałem ja na dysku przez długi czas, słuchałem bardzo często, aż do momentu kiedy jakieś s...syny ukradły mi laptopa (Niech wam ręce uschną). Przez jakiś czas o niej zapomniałem, ale teraz wróciła na należne jej miejsce...

Co tu dużo pisać- ta płyta jest pod każdym względem znakomita. 13 deep-house'owo/minimalowo/amibientowych i nawet troszkę trance'owych kompozycji, które tworzą spójną, zamknięta całość. Dużo jest na niej szmerów, piknięć, przesterów, które dodają jej jeszcze więcej smaku. Ale mnie najbardziej na tym albumie podoba się końcówka czyli ostatnie 3-4 utwory. Mocno przestrzenne, aż rzekł bym kosmiczne,idealne do samochodu na prosta i szeroka drogę (The Title Of This Track Was Taken). Aż dziw bierze, że The Alert jest albumem praktycznie w ogóle nie znanym... Ani to pierwsze, ani ostatnie zdziwienie w tej kategorii.
Pako & Frederik- The Alert

Pozycja obowiązkowa!!!

Miejscówki i muzyka

Witam ponownie po kilkudniowej przerwie wywołanej niezapowiedzianą wizyta zagranicznego gościa. Trzeba chłopakowi pokazać Kraków więc czasu brak. Ale za to zobaczyłem dzięki temu trochę nieznanych mi do tej pory miejscówek. Wśród nich znajdują się:

- Stara fabryka na ul. Żółkiewskiego w poniedziałek odbywał się tam festiwal organizowany przez stowarzyszenie Więcej Światła. Bardzo fajna impreza, która mam nadzieję będzie kontynuowana w przyszłości.

- Zajebista/y kamienica/squat na ul. Dietla. Sekretne wejście, dużo przestrzeni, tarasy, widok na Wawel. Ideał na bifor albo after.

- Kopiec Kraka by night. Byłem na nim wiele razy w trakcie dnia, ale nigdy w nocy. Utwierdziłem się w przekonaniu, że to jedno z moich ulubionych miejsc w Krk.

Byc może za jakiś czas wrzucę jakieś zdjęcia.

Z innych informacji.
Oficjalnie zakończyłem sesję. Tzn. znam już wszystkie wyniki i okazało się, że kampanii wrześniowej nie będzie. Spokojnie można czekać na wyjazd do Budapesztu. Jeszce tylko trzeba zebrać te j***** wpisy...

W ramach powrotu do normalnego życia po sesji, sięgnąłem wreszcie po normalną książkę. Wybrałem, uwaga... Chłopów Reymonta. Część z Was stwierdzi pewnie, że jestem jakiś dziwny (częściowo jest to prawda) ale w liceum nie miałem na nią ochoty i czasu, a teraz mam i jedno i drugie. Poza tym to podobno pomnik literatury polskiej... Jestem po trzech rozdziałach i bardzo mi się podoba.


Teraz czas na muzykę. Dziś dwie propozycję.

1. The Jazz Influence House Of Jazz Special Edition


Kompilacja wydana sumptem wytwórni I! Recordings, która jak wynika z tytułu, ma za zadanie pokazać wpływ jazzu na muzykę house. Specjalistą od jazzu nie jestem, ale ten miks jest znakomity. Głęboka i bardzo spójna rzecz w sam raz na tak upalny dzień jak ten (nie pisze w tym momencie o Gdańsku). Czilujący deep house w najlepszym wydaniu.

The Jazz Influence House Of Jazz Special Edition

2. Kawałek dnia. Joss Moog- Room 26. Nie wiem z jakiego podcastu czy kompilacji go znam, ale bardzo się ucieszyłem gdy przypadkiem znalazł się jako mp3 na moim dysku. Bawimy się!



P.S. Ma ktoś z Was może polskie albo angielskie napisy do filmu Berlin Calling?

Bill Withers- Who Is He (Henrik Schwarz Edit)

Kawałek wieczoru :)

Bill Withers- Who Is He (Henrik Schwarz Edit)


No i oryginał oczywiście. W remiksach jest moc!!!

RA. 160 Giles Smith

Resident Advisor to jeden z najlepszych (o ile nie najlepszy) portali internetowych poświęconych szeroko pojętej muzyce elektronicznej. Słynie ze znakomitych artykułów, recenzji, wywiadów oraz co chyba najważniejsze ze świetnej serii podcastów, które ukazują się na jego stronach co tydzień od kilku lat. Zatrudnieni przy ich tworzeniu byli chyba wszyscy znani producenci od Dj'a Koze przez Move D do The Black Dog.

W tym tygodniu ukazał się już 160 podcast sygnowany znakiem RA, za którego stworzenie odpowiada Giles Smith, który bardziej znany jest ze swej współpracy z James'em Priestley'em niż ze swych solowych dokonań. Jeśli miałbym określić ten miks jednym słowem, to byłoby to słowo LATO. Bardzo sympatyczny, głęboki, bujający deep house, który z pewnością sprawdzi się w Waszych odtwarzaczach w trakcie leżenia na plaży, jazdy na rowerze (nie pochwalam) czy spaceru do pracy. Jeśli chodzi o tegoroczne podcasty RA, to przesłuchałem ich kilkanaście i muszę stwierdzić, że ten prezentuje się najlepiej.

RA. 160 Giles Smith

Tracklista jak zwykle w komentarzach.

Truskawecka

Właśnie znalezione. Na dniach zostały ogłoszone wyniki konkursu dj'sko- vj'skiego zorganizowanego przez agencję detroitZDRóJ. W kategorii minimal/deep/tech/house wygrał set nieznego mi wcześniej QBS'a. Bardzo dobry 32-minutowy materiał, ktróry na pewno nadaje się do wielokrotnego odtwarzania. Gorąco polecam.

QBS- Truskawecka

Link do strony poświęconej konkursowi. Tam znajdziecie więcej informacji.

Niestety tracklisty nie ma.

Hernan powrócił!!!

Dobra wiadomość dla wszystkich fanów dobrej elektroniki i dobrej muzyki w ogóle. Kilka dni temu ukazało się najnowsze wydawnictwo lebelu Renaissance- The Masters Series Part 13, czyli dwupłytowy miks stworzony przez geniusza tego typu produkcji- Hernana Cattaneo. Nie jest to producent, który może pochwalić się oszałamiającą liczbą release'ów, ale każdy miks jego autorstwa trzyma nieprawdopodobnie wysoki poziom. Momentami jest to poziom nieosiągalny dla innych. W 2006 dla tego samego labelu stworzył dwupłytowy Sequential, który był/jest jednym z punktów zwrotnych w moich kontaktach z muzyką. Do dzis mam go na dysku i co jakiś czas odpalam.

Hernana Cattaneo- Renaissance: The Masters Series Part 13 Part 1

Hernana Cattaneo- Renaissance: The Masters Series Part 13 Part 2

Najnowszy miks ponownie jest zajebisty. Dwie płyty, prawie po 80 minut każda, a ani przez moment nie wywołuje uczucia znudzenia. House, tech-house, deep-house, progressive house tworzące bardzo spójna i smakowitą całość. Gdybym miał swój bar, to ta muza na pewno leciała by w weekend jako warm-up przed dobrą live imprezą.

Tracklista w komentarzach

P.S. Gdyby mi się chciało tak, jak mi się nie chce...

Stimming- The Kiss

Z serii "plażówki". Oto kawałek, który chodzi za mną bez przerwy do dwóch dni.



Na kolację coś tak absurdalnego, że aż przerażającego. Łódź rządzi!!!
LINK

[Edit] Nie mogłem się powstrzymać. Popłakałem się, jak to zobaczyłem.